Norwegia zainspirowała nas do odkrywania wikińskiego świata kotów i mitów
W 2024 roku mieliśmy przyjemność uczestniczyć w FIFé World Show w Norwegii, znanej jako Wystawa Światowa FIFé. Kraj ten słynie z niezwykłego piękna przyrody, serdecznych miłośników kotów oraz głębokiej kulturowej więzi ze światem kotów. Patrząc dziś na to doświadczenie, zainspirowało nas ono do zgłębienia tematu, o którym wcześniej jeszcze nie pisaliśmy: roli kotów w mitologii wikingów.
W nordyckich legendach bogini Freja była opiekunką miłości, płodności i magii. Mówiono, że podróżowała rydwanem ciągniętym przez dwa potężne koty. Koty te nie były jedynie symbolem piękna czy tajemnicy; były silne, szlachetne i magiczne.
Niektórzy uważają, że inspirowały je duże koty przystosowane do zimnego klimatu regionu, być może przodkowie współczesnego Kota Norweskiego Leśnego. Dzięki swojej silnej i muskularnej budowie, puszystym ogonom oraz gęstej, wodoodpornej sierści te majestatyczne koty są doskonale przystosowane do nordyckiego środowiska. W rzeczywistości należą do największych ras kotów domowych pod względem wielkości ciała. Choć ich pochodzenie sięga wielu stuleci wstecz, rasa została oficjalnie uznana w latach 70. XX wieku i od tamtej pory zdobyła sympatię na całym świecie, nie tylko ze względu na swój wygląd, lecz także dzięki łagodnemu i inteligentnemu charakterowi.
Koty Freji były tak bardzo czczone, że wikińscy rolnicy wystawiali dla nich miski z mlekiem, mając nadzieję zyskać jej przychylność dla dobrych plonów lub ochrony domu. Oczywiście nie wiedzieli tego, co wiemy dziś: większość dorosłych kotów nie toleruje laktozy. Choć gest był szczery, mleko nie jest najlepszym przysmakiem dla naszych kocich przyjaciół. Pisaliśmy o tym również na naszym blogu, jeśli jesteś ciekawy.
Koty były także ściśle związane z kobietami praktykującymi seiðr, formę nordyckiej magii obejmującą przepowiednie oraz wpływanie na los. Kobiety te były często darzone szacunkiem, a czasem także budziły lęk ze względu na swoją głęboką intuicję i duchowe moce. W tym kontekście koty postrzegano jako magicznych towarzyszy: czujnych, tajemniczych i opiekuńczych.
Poza mitami prawdziwe koty żyły wśród wikingów. Znaleziska archeologiczne pokazują, że wikingowie trzymali koty głównie z powodów praktycznych, na przykład aby kontrolować gryzonie w długich domach i na statkach, a nie jako zwierzęta domowe. Dla wikingów koty były częścią codziennego życia, mitów i magii. W 3coty® bardzo podoba nam się ta idea, ponieważ wierzymy, że również dziś koty zasługują na traktowanie z szacunkiem. Nasze receptury wyłącznie z mięsa szanują to, czym koty są z natury.
Co o tym myślisz? Czy w twojej części świata koty również były kiedyś postrzegane jako magiczne?
Fotografia: Nynke van Holten / catchyimages.nl
